Dag 1, Sint petersburg

Vanochtend werd ik na ongeveer 5uur slaap wakker om 6:20. Mijn hele lichaam schreeuwde om meer slaap. Na de wekker nog 3x gesnoozed te hebben kon ik mezelf eindelijk uit mijn hoogslaper heisen. Een korte verfrissende douche en snel aan het werk. Mijn tas was nog niet gepakt en de eerste 20 minuten was er een chaos aan gedachten die door mijn hoofd schoten, om maar niets te vergeten en toch op tijd bij de metro te zijn. Tjits hielp met het pakken door erg lief en geduldig te vragen wat er nog moest gebeuren terwijl ik als een stresskip heen en weer rende. Na een half uur rondrennen door huis had ik al mijn spullen bij elkaar en was het me nog net gelukt om een bak pap te scoren in de keuken. Ik loop terug naar mijn kamer en kijk op de klok, shit het was al 5 over 8. Ik pak mijn tas, mijn jas en doe met spoed de deur op slot. In alle haast ben ik zelfs vergeten de afwas naar de keuken te brengen, die nu lekker staat te beschimmelen in mijn slaapkamer. Na hard te snelwandelen komen we bij de metro. Doordat we snel de trap af rende konden we net de metro in springen. Yes! Dat is die volgende week beschimmelde bak pap wel waard. Na een uurtje reizen zijn we op Schiphol. Door de immens grote borden te volgen gaan we de goede richting op, en na bij elke man met een snor of enigszins anders verdacht uiterlijk om te kijken of die geen aanslag pleegt hebben we de groep gevonden. Niet dat we graag stereotyperen maar met de aanslagen van de laatste tijd zit het toch vers in ons hoofd. De groep was nog lang niet compleet. Om nog even rust voor de storm van de reist te ervaren hebben Tjitske en ik nog een kopje koffie gedaan van een koffietentje met een prachtig uitzicht waarvan we de groep konden bespieden. 

Een goddelijke cappucino later liepen we terug naar de groep. We beginnen enthousiast te praten over de komende reis die we gaan maken. We kregen een prachtige goodiebag van de studiereiscie (de organisatoren) met een jampot vol vodka. Ik weet niet of het de bedoeling was dat we die meteen dronken, maar ik wist wel dat ik die mooi niet door mijn keelgat zou krijgen tot ik veilig en wel in rusland zat. Na veel wachten, je half uit te kleden om door de douane te gaan, te staren naar koptelefoons van duizend euro in de te goed beveiligde elektronicazaken en leuke capriolen uit te halen op de rolband zijn we bij de gate. Nog een minuutje of twintig wachten, alweer… Die tijd heb ik gedood door net iets te hard mee te neurien met de muziek die uit mijn koptelefoon trilt. Ik stap in het vliegtuig en zoek mijn stoel, shit een middelzit. Ik had me nog zo verheugd op het uitzicht.  Gelukkig zat Arwin naast me en die liet me graag over zijn schouder meekijken. Het vliegtuig begint met herrie maken. We rijden weg en komen op een baan. De snelheid wordt opgevoerd, en nadat de stoten van de vliegtuigmotoren ons een boost geven alsof we in de Xtreme van Walibi zitten, stijgen we op en zijn we met 900 kilometer per uur onderweg naar Rusland. 60 pagina’s en 2 sudokus verder komen we aan. We worden opgehaald door een hippie met een basketbal en reizen naar Sint petersburg. Het eerste wat we zien zijn de grootse gebouwen met poorten, volledig bekleed met bladgoud. We kijken onze ogen uit. In het hostel pakken we onze spullen uit en gaan we eten want de honger is hard aan het vechten om mijn maag op stelten te zetten. Na een heerlijke maaltijd volgt de kroegentocht. In dit tochtje naar de kroeg waren al prachtige bezienswaardigheden te zien. Dit kanaal was nagebootst van Amsterdam, maar het gebouw dat in de verte te zien is, is toch echt niet zomaar te replliceren.

Er waren wat logistieke aanpassingen maar de eerste kroeg was een vintage bar met prachtige groep acht hitjes zoals umbrella van Rihanna of Ruby Ruby Ruby van de Kaiser chiefs.  De rest van de avond was vooral lol maken. In de volgende bar hebben we nog met viking helmen op sterke verhalen verteld (jaja). Tot slot zijn we naar een club gegaan waar mijn dansmoves toch wel een nieuw hoogtepunt bereikte nadat ik de heerlijke beats van mijn vingers tot mijn tenen in mijn lijf voelde meedansen. 

Na een paar uur gedanst te hebben sloeg de moeheid toe en toen mijn ogen drie keer dicht waren gevallen heb ik besloten naar huis te gaan en in mijn bed te duiken, waar mij een onrustige nacht te wachten stond. 

Cas – Out.